Odbarwianie słodzików

Powstawanie koloru podczas produkcji cukru wpływa na jakość produktu końcowego. Najważniejszy kolor pochodzi z formowania się melanoidyny, kiedy monosacharydy (fruktoza i glukoza) reagują z aminokwasami w wyniku reakcji Maillarda. Występują inne reakcje, takie jak reakcje karmelizacji, które prowadzą do powstawania produktów brązowienia. Większość z tych cząsteczek generujących kolor ma właściwości anionowe.

Chociaż odbarwianie ciekłego cukru prawie zawsze wiąże się z adsorpcją na jakiejś formie węgla, zastosowanie żywic jonowymiennych lub syntetycznego adsorbentu częściowo zastąpiło tradycyjny węgiel, wykazując lepszą wydajność i opłacalność, z możliwą regeneracją na miejscu.

Makrosiatkowe żywice anionowymienne mają duże pory, a ich mocna zasada jest skuteczna w postaci chlorków. Chemia lub stopień usieciowania wybranego SBA będzie zależał od źródła surowca i jego pochodzenia. Regenerację przeprowadzi solanka z niewielką ilością sody kaustycznej.

Odbarwienie syropu kukurydzianego i syropu wysokofruktozowego zostanie przeprowadzone na syntetycznych adsorbentach nowej generacji, zapewniających optymalny rozkład wielkości porów dla adsorpcji koloru i umożliwiających szybszą kinetykę niż tradycyjne węgle. Te adsorbenty są również nieco sfunkcjonalizowane, aby nadać im słabo zasadowy charakter, zwiększając skuteczność usuwania koloru. Te adsorbenty można regenerować na miejscu i nie wymagają regeneracji pieca, więc ostatecznie jest to oszczędność kosztów.

Temperatura zwykle wynosi od 70 ° C do 80 ° C, aby zmniejszyć lepkość, więc żywica musi być odporna na takie warunki pracy, a pH musi być utrzymywane na neutralnym poziomie podczas przetwarzania roztworów sacharozy, ponieważ zasadowe pH spowoduje kolorowe zanieczyszczenia.