Sacharoza - Odwapnienie soku z buraków

Burak cukrowy to roślina będąca jednym z głównych źródeł sacharozy na całym świecie. Akcja cukrowa rozpoczyna się we wrześniu w okresie zbiorów w Europie. Buraki cukrowe są myte, krojone i przepuszczane przez gorącą wodę, dostarczając cukier w postaci skoncentrowanego, ale surowego syropu.

Ten surowy sok zawiera zmienne stężenie niepożądanych związków, które należy usunąć przed odparowaniem i krystalizacją. Pierwszy etap oczyszczania polega na dodaniu wapna (CaO) w celu usunięcia wielu zanieczyszczeń przez wytrącanie i filtrację. Na etapie cienki sok zawiera zmienne stężenie twardości (w zależności od regionu produkcji buraków), które należy usunąć, aby uniknąć osadzania się CaCO3 w parowniku lub zbyt dużej ilości przedostania się do melasy.

Najczęstszą techniką usuwania Ca2 + jest wymiana na Na + na żywicach z silnym kationem kwasowym (SAC) w postaci Na +, najczęściej dostarczanych w postaci żelu.

Aby być bardziej przyjaznym dla środowiska, opracowano innowacyjny proces regeneracji (proces NRS), który polega na tym, że w warunkach alkalicznych cukrzan wapnia jest rozpuszczalny w wodzie. Tak więc regenerant jest mieszaniną odwapnionego rzadkiego soku (schłodzonego) i NaOH. Zużyty regenerant i woda popłuczna są w pełni poddawane recyklingowi bez usuwania odpadów, płukanie odbywa się przy użyciu gorącego odwapnionego soku.