Separacja chromatograficzna substancji słodzącej

Chromatografia jest technologią z wyboru w przypadku procesów odżywiania na dużą skalę i ciągłego oczyszczania, pozwalającą na rozdzielenie kilku składników przy zastosowaniu różnych zasad działających na żywicach z silnym kationem kwasowym (SAC):

Wykluczenie jonów w postaci SAC, K +: odsiarczanie molasy
Wykluczenie rozmiaru w postaci SAC Na + lub K +: wzbogacenie w glukozę
Wymiana ligandów na formie SAC Ca2 +: glukoza-fruktoza, mannitol-sorbitol, separacja glukozo-galaktozy

Główną specyfikacją żywicy jest rozmiar kulki (od 220 µm do 350 µm), współczynnik jednorodności (UC mniej 1,1) i% usieciowania DVB (od 5 do 8%) oraz w zależności od procesu dostępne różne formy ( Ca2 +, Na +, K +)

Te specyfikacje żywicy wpłyną na separację (czystość produktu) i warunki procesu:

Mały rozmiar cząstek zmniejsza teoretyczną wysokość półki, a tym samym poprawia separację, ale zwiększa spadek ciśnienia w złożu żywicy, ograniczając w ten sposób prędkość przepływu.
Wąski rozkład wielkości pozwoli na lepszą separację
Niska zawartość DVB poprawia separację, ale zmniejsza odporność chemiczną (możliwe utlenianie żywicy), a także zwiększa spadek ciśnienia.

Czynnikami ograniczającymi są spadek ciśnienia i utlenianie żywicy.

Istnieje kilka systemów chromatograficznych, ale najpopularniejsze to symulowane ruchome złoże (SMB) do rozdzielania dwóch składników oraz sekwencyjne SMB dla więcej niż dwóch składników.