Sacharoza - płynny cukier

Cukier płynny jest szeroko stosowany w przemyśle spożywczym i produkcji napojów i jest wytwarzany z cukru buraczanego lub trzcinowego. W zależności od jakości cukru, zakres kolorów surowej sacharozy wynosi od 50 do 200 IU i należy go zmniejszyć poniżej 30 IU; zawartość popiołu musi zostać usunięta z 0,05-0,4% DS do mniej niż 0,015% DS.

Standardowy układ to kolumna odbarwiająca, po której następuje demineralizacja na złożu mieszanym (jeden etap), albo dwuetapowa deanionizacja, po której następuje dekationizacja, gdy nie ma zbyt dużego ryzyka wytrącania się przy zasadowym pH. W celu poprawy właściwości organoleptycznych zastosowano granulowany węgiel aktywny:

Cukier skrystalizowany -> przetopienie -> odbarwienie -> Demineralizacja złoża mieszanego -> GAC

Cukier krystalizowany -> remelt -> dekoloryzacja -> denionizacja -> dekationizacja -> GAC

Odbarwianie przeprowadza się przez przepuszczanie syropu z prędkością 3 BV / h na anionie Strong Base (SBA) typu makrosiateczkowego w jednej lub dwóch kolumnach (średnio przez cały okres żywotności żywicy, 60% usuwanie w jednym przejściu, 80% usuwanie w dwóch przebiegach)

Demineralizacja na złożu mieszanym wykorzystuje WAC i SBA, ze stosunkiem objętości 1: 2 Proces demineralizacji jest bardziej wydajny na złożu mieszanym, co może zmniejszyć zawartość popiołu w produkcie końcowym do mniej niż 0,01% DS

Demineralizacja w dwóch oddzielnych kolumnach (SBA -> WAC) zamiast złoża mieszanego jest również możliwa przy niezbyt wysokim poziomie metali ziem alkalicznych (wytrącanie w warunkach alkalicznych SBA w postaci OH). Dwie kolumny w układzie szeregowym są łatwiejsze w obsłudze niż łoże mieszane i oferują lepszą wydajność roboczą.

Regeneracja zostanie przeprowadzona dzięki NaCl + 0,5% NaOH dla etapu odbarwiania oraz HCl dla WAC, NaOH dla SBA. Istnieją rozwiązania w zakresie regeneratora, które wykorzystują technologię nanofiltracji, zmniejszając koszt i utylizację regeneratorów odpadów.