Dializa dyfuzyjna

Dializa dyfuzyjna (DD) to proces rozdzielania membranÄ… jonowymiennÄ… (IEM) sterowany gradientem stężenia. Ponieważ siłą napÄ™dowÄ… procesu rozdzielania jest gÅ‚ównie gradient stężenia, dializa dyfuzyjna jest znana jako spontaniczny proces rozdzielania.

DD to proces separacji membranowej. Jest z powodzeniem stosowany od wielu lat do separacji i odzyskiwania kwasów z rozpuszczonych roztworów zawierajÄ…cych metale. Dyfuzja to spontaniczny ruch materiaÅ‚u z obszaru o wysokim stężeniu do obszaru o niższym stężeniu. NapÄ™dzany różnicÄ… stężeÅ„, ruch materiaÅ‚u bÄ™dzie kontynuowany sam, aż różnica stężeÅ„ przestanie istnieć. Dializa to rozdzielanie czÄ…steczek ze wzglÄ™du na różnice w szybkoÅ›ci przemieszczania siÄ™ czÄ…steczek przez póÅ‚przepuszczalnÄ… barierÄ™.

W porównaniu z niektórymi konwencjonalnymi procesami DD wykazuje znaczne zalety,

a. WiÄ™ksza wydajność oczyszczania Å›cieków; poprawa wydajnoÅ›ci i jakoÅ›ci produktów.
b. Niskie zużycie energii (DD działa pod normalnym ciśnieniem i nie zmienia stanu podczas procesu, więc do uruchomienia DD nie jest potrzebna moc).
c. Niskie koszty instalacji i eksploatacji; stabilny, niezawodny i łatwy w obsłudze.
d. Brak zanieczyszczenia środowiska.


Do tej pory DD został pomyślnie zastosowany do

1. odzysk kwasów i zasad ze zrzutów z produkcji stali
2. rafinacja metali
3. galwanizacja
4. regeneracja żywicy kationowymiennej
5. wytop metali nieżelaznych, trawienie aluminium
6. Wytapianie rudy wolframu

Niemniej jednak DD ma również swoje ograniczenia, takie jak stosunkowo niska zdolność przetwarzania i wydajność, dlatego uważa siÄ™ jÄ… za mniej wydajnÄ… niż niektóre inne procesy separacji membranowej, takie jak elektrodializa (ED).

Jednak niski wpÅ‚yw na Å›rodowisko i zużycie energii może sprawić, że DD stanie siÄ™ bardziej konkurencyjny, ponieważ zanieczyszczenie Å›rodowiska i niedobór energii sÄ… gÅ‚ównymi czynnikami decyzyjnymi w projekcie. Co wiÄ™cej, dziÄ™ki ulepszeniu membran jonowymiennych i dializatorów dyfuzyjnych, zdolność przetwarzania i wydajność separacji DD można znacznie zwiÄ™kszyć.

Membrany do DD mogÄ… być membranami anionowymiennymi (AEM) lub membranami kationowymiennymi (CEM). Pierwsza sÅ‚uży do rozdzielania kwasów z odpowiednimi solami, a druga do podobnego rozdzielania mieszanin zasad.

Ze wzglÄ™du na wyższe wymagania dotyczÄ…ce odzyskiwania kwasu, wiÄ™cej uwagi poÅ›wiÄ™cono AEM w porównaniu z CEM, w zwiÄ…zku z czym opracowano coraz wiÄ™kszÄ… liczbÄ™ AEM dla zastosowaÅ„ DD.

Kwas siarkowy (H2SO4), kwas solny (HCl) lub połączenie kwasu fluorowodorowego i azotowego (HF + HNO3) sÄ… czÄ™sto stosowane jako Å›rodki trawiÄ…ce w różnych gałęziach przemysÅ‚u zwiÄ…zanych z procesami trawienia i usuwania metali, takich jak produkcja stali, rafinacja metali , wytop metali nieżelaznych. Podczas etapów marynowania powstajÄ… duże iloÅ›ci zużytego Å‚ugu.

Do tej pory stosowano różne metody zajmujÄ…ce siÄ™ wyÅ‚adowaniami kwasowymi, w tym chÅ‚odzenie i krystalizacjÄ™, rozkÅ‚ad termiczny, odparowanie i krystalizacjÄ™, wymianÄ™ jonowÄ…, ekstrakcjÄ™ rozpuszczalnikowÄ…, destylacjÄ™ i metody rozdzielania elektromembranowego, a także bezpoÅ›rednie unieszkodliwianie i neutralizacjÄ™ alkaliami. Niemniej jednak pewne nieodłączne niedociÄ…gniÄ™cia nadal utrudniajÄ… ich dalszy rozwój i zastosowania, takie jak wysokie inwestycje w sprzÄ™t, duże zużycie energii i zasad oraz zanieczyszczenie Å›rodowiska.

W odzyskiwaniu kwasów z DD membrana anionowymienna dziaÅ‚a jak póÅ‚przepuszczalna bariera umieszczona pomiÄ™dzy przepÅ‚ywajÄ…cym strumieniem wody a przepÅ‚ywajÄ…cym kwasem z rozpuszczonym roztworem metalu. Membrana anionowymienna posiada staÅ‚y Å‚adunek dodatni znajdujÄ…cy siÄ™ na jej powierzchni. Te dodatnie miejsca naÅ‚adowane przyciÄ…gajÄ… ujemnie naÅ‚adowane aniony w roztworze, które wchodzÄ… w bliski kontakt z powierzchniÄ… membrany anionowymiennej.

Na przykÅ‚ad w przypadku kÄ…pieli anodowanych w kwasie siarkowym przeważajÄ…cym anionem jest jon siarczanowy SO4. Ponieważ te jony siarczanowe w roztworze kwasu siarkowego do anodowania sÄ… przyciÄ…gane do membrany, sÄ… one również napÄ™dzane przez różnicÄ™ stężeÅ„, aby dyfundować przez membranÄ™ do strony wody.

JednoczeÅ›nie termodynamiczne prawo elektroobojÄ™tnoÅ›ci (caÅ‚kowity Å‚adunek w roztworze musi zrównoważyć siÄ™ do zera) wymaga, aby przeniesieniu każdego jonu siarczanowego, który niesie dwa Å‚adunki ujemne, towarzyszyÅ‚o przenoszenie dwóch Å‚adunków dodatnich.

Dodatnio naÅ‚adowane jony, takie jak Al +3 lub inne jony metali, sÄ… silnie hamowane przed przechodzeniem przez dodatnio naÅ‚adowanÄ… membranÄ™ z powodu odpychania siÄ™ podobnych Å‚adunków. Jon wodorowy, obecny w kwaÅ›nym roztworze jako jony H3O+1 lub protonowana woda, również jest naÅ‚adowany dodatnio, ale jest w stanie przejść przez membranÄ™ z bardzo małą przeszkodÄ…. Wynika to po części z wysokiego stężenia jonów wodorowych w roztworze kwasu, a także po części z silnie powiÄ…zanej natury wody, która pozwala jonowi wodorowemu na skutecznÄ… delokalizacjÄ™ swojego Å‚adunku.

Efektem netto jest to, że szybkość dyfuzji kwasu przez membranÄ™ jest o rzÄ…d wielkoÅ›ci wiÄ™ksza niż w przypadku rozpuszczonego metalu. Wreszcie, powodujÄ…c przepÅ‚yw roztworu kwasu w kierunku przeciwnym do przepÅ‚ywu wody (przepÅ‚yw przeciwprÄ…dowy), można osiÄ…gnąć optymalnÄ… korzyść z koniecznych gradientów stężeÅ„. Wyniki sÄ… takie, że woda wchodzÄ…ca do systemu dializy dyfuzyjnej wychodzi jako zubożony w metal odzyskany roztwór kwasu, a roztwór kwasu wchodzÄ…cy do systemu dializy dyfuzyjnej wychodzi jako zubożony w kwas rozpuszczony roztwór zawierajÄ…cy metal.

Po osiÄ…gniÄ™ciu pożądanych rezultatów, urzÄ…dzenie nie wymaga konserwacji lub nie wymaga żadnej konserwacji. Pompy dozujÄ…ce sÄ… zazwyczaj obsÅ‚ugiwane automatycznie przez 24 godziny na dobÄ™, siedem dni w tygodniu.