Powszechne sole i związki antymonu w wodzie: rozpuszczalność i uzdatnianie

Antymon w wodach naturalnych i przemysłowych opisuje się zwykle przez jego formy rozpuszczone oraz zawierające go substancje stałe, a nie jako zbiór niezmienionych cząsteczek soli. Poniższe wartości rozpuszczalności dotyczą właściwości wybranych czystych związków podawanych w źródłach; nie pozwalają przewidzieć stężenia rozpuszczonego antymonu w wodzie naturalnej ani procesowej.

Informacje o występowaniu, formach w roztworze wodnym i kontekście uzdatniania można znaleźć na stronie antymon w wodzie. Właściwości pierwiastka opisano na stronie antymon (Sb).

Wybrane związki antymonu i podawana rozpuszczalność w wodzie

Wartości są przybliżonymi danymi podawanymi dla poszczególnych związków. Warunki i metody są różne, a niektóre pozycje stanowią oszacowania lub wartości uzyskane przez analogię. pH, stopień utlenienia, hydroliza, jony kompleksujące i substancje stałe mogą zmieniać ilość i postać antymonu w rzeczywistej próbce wody.

ZwiązekWzór / postaćPodawana rozpuszczalność w wodzieZnaczenie w wodzie i podczas uzdatniania
Trójtlenek antymonuSb2O3, Sb(III)Około 3,3 mg/L w temperaturze 22,2 °C według jednego zestawu danych; wartości zależne od pH są różneTlenek o niskiej rozpuszczalności, stosowany w produktach i występujący w pozostałościach przemysłowych. Próbka zawierająca cząstki stałe może zawierać więcej antymonu całkowitego niż rozpuszczonego.
Trójsiarczek antymonu (antymonit)Sb2S3, Sb(III)Około 1,75 mg/L (według dostępnych danych)Ważny minerał rudny antymonu. Utlenianie i wietrzenie odpadów kopalnianych mogą uwalniać antymon w większym stopniu, niż sugeruje prosta wartość rozpuszczalności substancji stałej w wodzie.
Pięciotlenek antymonuSb2O5, Sb(V)594 mg/L (oszacowanie przez analogię w ocenie organu rządowego)Podana wartość nie jest bezpośrednio zmierzoną wartością równowagową dla każdej postaci ani każdego pH; do oceny uzdatniania bardziej przydatna jest specjacja antymonianów.
Trichlorek antymonuSbCl3, Sb(III)100 000 mg/L podawane jako rozpuszczalność pozorna; reaguje z wodąUlega hydrolizie w wodzie, więc wyjściowa sól nie pozostaje w niezmienionej postaci SbCl3. Jest reaktywnym, rozpuszczalnym źródłem antymonu, a nie przykładem trwałej soli w większości wód naturalnych.
Heksahydroksyantymonian soduNaSb(OH)6, Sb(V)594 mg/L (podawana wartość oszacowana przez analogię / wskazująca na umiarkowaną rozpuszczalność)Rozpuszczalne źródło antymonianu. W wodzie Sb(V) występuje powszechnie w postaci jonów hydroksyantymonianowych.
Winian antymonylowo-potasowyKompleks antymonu(III) z winianem; postać hydratu może być różnaPodawana wartość: 830 000 mg/LZwiązek o wysokiej rozpuszczalności w wodzie, stosowany jako źródło antymonu w określonych zastosowaniach; kompleksowanie przez winian sprawia, że jego zachowanie w roztworze wodnym różni się od zachowania prostych soli nieorganicznych.

Tabela porównuje wybrane związki, a nie wymienia wszystkich form antymonu w wodzie. Przy pH bliskim obojętnemu rozpuszczony Sb(III) często występuje głównie jako Sb(OH)3, natomiast Sb(V) występuje powszechnie jako Sb(OH)6−. Stężenie i specjacja w rzeczywistych wodach zależą od warunków redoks, pH, rozpuszczonej materii organicznej, siarczków, powierzchni minerałów i konkurujących składników.

Metody usuwania, oczyszczania i odzysku

Proces należy dobrać w zależności od tego, czy antymon jest rozpuszczony, czy związany z cząstkami stałymi, a także od jego stopnia utlenienia, stężenia, zasolenia, obecności konkurujących jonów i wymaganej jakości wody. Usuwanie antymonu zwykle przenosi go do substancji stałej, zużytego złoża, roztworu regeneracyjnego lub koncentratu membranowego; te strumienie pozostałości wymagają odpowiedniego zagospodarowania.

  • Koagulacja i współstrącanie: koagulanty żelazowe mogą wychwytywać rozpuszczony antymon w kłaczkach osadu. Usuwaniu Sb(V) często sprzyja kwaśne pH; skuteczność zależy od dawki, pH, form antymonu i konkurujących jonów.
  • Adsorpcja: złoża na bazie żelaza lub tytanu oraz inne specjalnie opracowane adsorbenty mogą usuwać antymon, zwłaszcza na etapie doczyszczania. Dobór złoża i jego czas pracy zależą od składu wody i wymagają badań momentu przebicia.
  • Utlenianie, a następnie wychwytywanie: utlenianie może przekształcić Sb(III) w Sb(V), poprawiając skuteczność dalszego procesu dobranego do tej formy. Samo utlenianie nie usuwa antymonu.
  • Wymiana jonowa: żywice anionowymienne mogą wychwytywać anionowe formy Sb(V). Obojętny Sb(III) i konkurujące aniony mogą ograniczać skuteczność, dlatego istotne są określenie specjacji oraz badania pilotażowe lub laboratoryjne.
  • Nanofiltracja lub odwrócona osmoza: membrany mogą obniżać stężenie rozpuszczonego antymonu w odpowiednich wodach, jednocześnie zatężając go w strumieniu odrzutu. Należy ocenić ciśnienie, zanieczyszczanie membran, tworzenie osadów, odzysk wody i sposób zagospodarowania koncentratu.
  • Strącanie w wodach procesowych: w przypadku niektórych stężonych strumieni przemysłowych można rozważyć strącanie z wykorzystaniem związków żelaza, wapnia lub siarczków. Dla danego strumienia trzeba ocenić przebieg reakcji chemicznych, powstające osady oraz dalsze unieszkodliwianie lub odzysk.

Sama rozpuszczalność związku w czystej wodzie nie pozwala wskazać uniwersalnej technologii usuwania. Przed zaprojektowaniem instalacji należy zbadać reprezentatywną próbkę i potwierdzić skuteczność uzdatniania w przewidywanym zakresie warunków eksploatacji.

Porozmawiajmy o problemie usuwania antymonu

Przekaż firmie Lenntech informacje o składzie wody i celu uzdatniania, aby omówić odpowiednie metody separacji, oczyszczania lub odzysku.

Porozmawiaj o problemie uzdatniania wody

Skontaktuj się z Lenntech pod adresem info@lenntech.com.

Ostatnio zweryfikowano: 8 listopada 2026 r. przez Lenntech.

Źródła i dalsza lektura