Suszenie osadu

Dalsza redukcja ciężaru osadu jest możliwa dzięki procesowi suszenia osadu poprzez odparowanie pozostającej wody związanej z osadu. Jednakże znacząca redukcja objętości osadu nie może zostać osiągnięta tą metodą.

Suszenie osadu opiera się głównie na zasadach kontaktu, unoszenia się lub promieniowania ciepła. Duże ilości ciepła nie są niezbędne podczas suszenia kontaktowego, ponieważ ciepło jest dostarczane w wyniku kontaktu pomiędzy wilgotnym osadem a ogrzewaną ścianą. W celu odprowadzania pary jedynie minimalny strumień gazu jest stosowany. Daje to zaletę, że wydatki na oczyszczanie wyziewów gazowych są małe.

Suszenie konwekcyjne osiąga pożądane efekty poprzez traktowanie osadu gorącym powietrzem. Dodatkowo powietrze atmosferyczne jest podgrzewane do wysokiej temperatury przy pomocy palnika lub wymiennika ciepła z parą, a następnie wprowadzone w kontakt z osadem w suszarce bębnowej lub taśmowej.

Oczywistą cechą charakterystyczną suszenia z udziałem procesu promieniowania jest fakt, że ciepło niezbędne do osuszenia jest dostarczane do osadu poprzez promieniowanie. Przykłady takiego suszenia to np. suszenie słoneczne lub przy udziale elementów podczerwieni.

W wyborze odpowiedniej metody suszenia należy zwrócić uwagę na:
· Spójność z zasadami bezpieczeństwa,
· Kompatybilność z regulacjami ochrony środowiska,
· Możliwość dostosowywania metody suszenia do zróżnicowanych ilości osadu.

Ze względu na wysokie koszty inwestycyjne oraz operacyjne suszenie osadu jest stosowane głównie w dużych oczyszczalniach ścieków.

Więcej informacji o oczyszczaniu osadu oraz jego redukcji znajduje się na następujących stronach:

Stabilizacja
Zagęszczanie
Odwadnianie
Nadmierny rozwój mikroorganizmów nitkowatych - problemy i rozwiązania
Prasy filtracyjne do osadów

Wirowanie i wirówki