Koloidy

Koloidy to cząsteczki o bardzo małej średnicy odpowiedzialne za mętność/ intensywność barwy wód powierzchniowych. Ze względu na ich niską wartość prędkości osiadania, najlepszą metodą ich eliminacji są procesy koagulacji - flokulacji. Zadaniem procesu koagulacji jest destabilizacja ładunku elektrycznego na ich powierzchni, w celu wywołania procesu przylegania do siebie tych cząsteczek.

Cechy i pochodzenie koloidów:

Średnica koloidów waha się pomiędzy 1µm a 1nm. Powierzchnia koloidów nadaje im bardzo dobre właściwości adsorpcyjne dla wolnych jonów. Ten fenomen adsorpcji jonów wynika z obecności ładunków elektrycznych na ich powierzchni, co powoduje powstawanie sił odpychania od siebie. Dlatego właśnie koloidy są w roztworze stabilne.

Mają one różne pochodzenie: rozpad substancji mineralnej, erozja, rozkład materii organicznej, odpady z działalności rolniczej oraz ścieki.

Koloidy hydrofobowe są odpowiedzialne za barwę wody i w zasadzie mają one pochodzenie organiczne z grupami R-NH₂ lub R-OH. Te naładowane ujemnie części zapewniają połączenia wodorowe z cząsteczkami wody. W wyniku tych wiązań koloidy nie stykają się i warstwa ta jest stabilna.

Koloidy hydrofilowe mają pochodzenie mineralne. Na ich powierzchni zgromadzone są ładunki negatywne, co powoduje, że agregacja nie jest możliwa.

W zasadzie koloidy nigdy nie są w 100 % hydrofobowe czy hydrofilowe; procent ten zależy od ich składu cząsteczkowego.

W celu usunięcia koloidów z wody (oczyszczanie wody) najlepszym rozwiązaniem jest przeprowadzenie jako pierwszego etapu koagulacji z użyciem koagulantów. Celem tej fazy jest destabilizacja ładunku elektrycznego koloidów w celu promowania stykania się cząsteczek i ich dalszej agregacji podczas etapu flokulacji.